تبليغاتX
انجمن شعر و داستان رودسر
گناه اول ما افتتحاح پنجره بود گناه بعدی ما انهدام دیوار است

بسمه تعالی

انجمن شعر و ادب شهرستان رودسر

                             

                                برگزار می نماید:

                 

                     عصری با شعر

                             

                            آفتابگردان

      

 زمان:پنجشنبه ۲/۷/۸۸

  

مکان:سالن آمفی تئاتر اداره ارشاد  شهرستان رودسر

(جنب دادگستری)

نوشته شده توسط انجمن ادبی رودسر در ساعت 15 | لینک  | 

انجمن شعرو داستان رودسر

                       تقدیم می کند:

          عصری با شعر آفتاب

        زمان: ۱۷/۱۱/۸۷

        ساعت ۱۶

مکان: رودسر  آمفی تئاتر شهید فهمیده

 

 

نوشته شده توسط انجمن ادبی رودسر در ساعت 16 | لینک  | 

با سلام

این بارشمادوستان عزیزروبه مهمانی یک سپیدو یک غزل ازآقای سیامک قاسم نژاد دعوت می کنم.

بفرمایید...........

۱)

توی راه رو

               کناری ترین اتاق

                                با نرده هایی به رنگ شیری

پنجره-10متر تا آسفالت خیس

                                در ثانیه هایی که می چرخیدند

روی برق زیر پایت

                       تا سیب نیوتون که بیافتد

2)

چه می خواستم بگویم؟!

                              کلاس فرصت خوبی نیست

من از پریدن روی تمام شاخه های این رشته می ترسم

                   بگذار فراموشش کنم

                              استاد معلم خوبی نیست

وقتی تو در کلاسی

اما-من هنوز بهترین شاگردم برای اشاره های دور-نزدیک

      باز هم امتحان پس بدهم؟!

                      که از چشمانت نیافتم

زیر همین تیر برق از همان پنجره

                       صندلی به صندلی لرزیده بودم

(من اما )تا دستانت

کلاس پنجره رو به باران تیر برق سیب نیوتن آواز کبوتر

۳)

انگار هنوز پریدن را نیاموخته بودم

             ******************************

    لختی بخواب بر من ِ در دوری ِتنت

  خورشید ناز میبرد از توری ِ تنت

   یک مشت دست،مست، میان تنت رهاست

   پیچیده درطواف کعبۀ انگوری ِ تنت

  با سیم ها دوباره به آخر بزن،که شور 

   پر کرده است  نغمۀ  تنبوری ِ تنت

  شب می رسد سماور و من آه میکشیم

  فنجان دوباره پر کنم از قوری ِ تنت!؟

   بازم فشرده می مَکمَت توی بازوان

  کندو پراز عسل زده زنبوری تنت

  با عشوه ها چه ناز،به آتش کشید باز

  تا تاب تب، تمام  تنم،عوری ِتنت

  تقطیر کن، دوباره مرا  تا  نفس نفس

  تشریح کن تو لحظۀ ساتوری ِ تنت

نوشته شده توسط انجمن ادبی رودسر در ساعت 18 | لینک  |